İnsan Ruhu, Karanlık Tarafını Ortaya Çıkarmak İçin Uygun Ortamı Bekler…
Sineklerin Tanrısı (Lord of the Flies) filmi, Sir William Golding’in 1954 tarihli aynı adlı romanından uyarlanmıştır. 1990 yapımı bu versiyonun yönetmen koltuğunda Harry Hook oturur. Film, Soğuk Savaş döneminde bir uçağın okyanusa düşmesiyle ıssız bir adada mahsur kalan askeri okul öğrencilerinin hayatta kalma mücadelesini ve aralarındaki güç çatışmalarını konu alır.
Hikaye sarsıcı bir kaza sekansı ile başlar. Kazadan sağ kurtulan tek yetişkin, aldığı ağır darbe sonucu akli dengesini yitiren pilot olur. Tamamen yalnız kalan çocuklar, ilk iş olarak aralarından bir lider seçer. Bu noktada iki figür öne çıkar: Vicdanlı ve korumacı Ralph ile hiyerarşiyi ve mutlak gücü savunan Jack. Onlara eşlik eden bir diğer önemli karakter ise “Domuzcuk” lakaplı, akılcı düşünceyi temsil eden ama fiziksel özellikleri nedeniyle dışlanan çocuktur.
Çocukların sahilde bulduğu deniz kabuğu; düzenin, adaletin ve ifade özgürlüğünün simgesine dönüşür. Adanın yüksek bir noktasında ateş yakarak yardım çağırmaya çalışırlar. Akılcı düşüncenin temsilcisi Domuzcuk’un gözlüğü burada hayati bir rol oynar; güneş ışığını kırarak ateşi yakmalarını sağlar. Bu gözlük, ilkel bir yaşamda teknolojinin ve insan zekasının doğaya hükmedebileceğini temsil eden en önemli nesnedir.
Başlarda özgürlüğün tadını çıkaran çocuklar, bir süre sonra insan doğasının karanlık yüzüyle tanışır. Hiçbir yetişkin denetiminin olmadığı bu ortam; rekabet, mülkiyet ve yönetme güdüsüyle her yaştan insanı bir canavara dönüştürebilir. Ralph ve Domuzcuk kurtulmaya odaklanırken; Jack ve grubu avlanmayı, adayı kolonileştirmeyi seçer. Bu fikir ayrılığı, çocukların iki keskin gruba ayrılmasına neden olur.
Jack’in grubu, yüzlerini domuz kanıyla boyayarak birer avcıya dönüşür. Bu noktada Jack’in “İd”i, yani alt benliği dizginlerinden boşanır. Yüzüne çizdiği bu kamuflaj maskesi, yaptığı tüm vahşeti meşrulaştıran bir kalkan görevi görür. Mağaradaki yaralı pilotu bir “canavar” sanan çocuklar, korkularını somutlaştırmak için bir domuz kafasını mızrağa geçirip ona sunarlar. Bu eylem, içlerindeki vahşetin dışa vurumudur.
Zamanla Jack, gücünü kullanarak ortak mallara ve Domuzcuk’un gözlüğüne el koyar. Artık mızrakları ve ritüelleriyle vahşi bir kabileye dönüşmüşlerdir. İyiliğin ve barışın temsilcilerinden Simon, canavarın aslında pilot olduğunu keşfettiğinde bunu anlatmak için çocuklara koşar; ancak Jack’in grubu tarafından karanlıkta “canavar” sanılarak öldürülür. Saf kötülüğün cinayete dönüştüğü bu süreci, Domuzcuk’un katledilmesi izler.
Sonunda tek başına kalan Ralph, adayı ateşe veren Jack’in grubundan kaçarken kıyıya çıkan askerlerle karşılaşır. Modern silahlarla donanmış komutanın “Ne yapıyorsunuz siz?” sorusu, çocukların ilkel vahşeti ile modern dünyanın sözde “uygar” savaşı arasındaki ironiyi gözler önüne serer.
Sonuç olarak; Jack’in temsil ettiği hırs ve güç tutkusu, hem insanlığı hem de doğayı yok etme potansiyeline sahiptir. Uygun koşullar oluştuğunda insanın içindeki canavarın nasıl uyanabileceğini gösteren bu distopya, aslında içinde yaşadığımız dünyanın bir simülasyonudur. Ralph ise tüm yıkıma rağmen hayatta kalarak, iyiliğin ve umudun her zaman bir direnç noktası bulabileceğini temsil eder.
Bir yanıt yazın